മനുഷ്യചരിത്രം എപ്പോഴും സാങ്കേതിക വിദ്യയുമായുള്ള മത്സരത്തിലായിരുന്നു. ചക്രം കണ്ടുപിടിച്ചത് മുതൽ നീരാവി യന്ത്രങ്ങൾ വരെ നീളുന്ന ആ വിപ്ലവങ്ങളിലെല്ലാം മനുഷ്യൻ അതിജീവിച്ചു. എന്നാൽ 2026-ന്റെ ഈ പകുതിയിൽ നാം എത്തിനിൽക്കുന്നത് തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായ ഒരു പ്രതിസന്ധിയിലാണ്. ഇത് കേവലം യന്ത്രങ്ങൾ ജോലി കവരുന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള പേടിയല്ല മറിച്ച് നമ്മുടെ അറിവും നൈപുണ്യവും ഒരു രാത്രി ഇരുട്ടി വെളുക്കുമ്പോഴേക്കും ‘കാലഹരണപ്പെട്ടു’ പോകുമോ എന്ന ഭീതിയാണ്. ഇതിനെ വിദഗ്ദ്ധർ വിളിക്കുന്നത് FOBO എന്നാണ്. അൽഗോരിതങ്ങൾ തീരുമാനങ്ങൾ എടുക്കുകയും കൃത്രിമബുദ്ധി സർഗ്ഗാത്മകത പ്രകടിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന കാലത്ത് മനുഷ്യൻ തന്റെ അസ്തിത്വം ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടുന്ന ഒരു സന്ധിയിലാണ്.
പതിറ്റാണ്ടുകളായി നാം ആർജ്ജിച്ചെടുത്ത ബിരുദങ്ങളും പ്രവൃത്തിപരിചയവും ഒരു ചെറിയ കോഡിംഗിന് മുന്നിൽ അപ്രസക്തമാകുമോ എന്ന ചിന്തയാണ് ഫോബോയുടെ അടിസ്ഥാനം. മുൻപ് നീല കോളർ ജോലികളെ മാത്രമാണ് സാങ്കേതികവിദ്യ ബാധിച്ചിരുന്നതെങ്കിൽ ഇന്ന് വെള്ള കോളർ ജോലികളാണ് ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഭീഷണി നേരിടുന്നത്. റിപ്പോർട്ടുകൾ പ്രകാരം 2026-ൽ അമേരിക്കൻ തൊഴിലാളികളിൽ 22 ശതമാനത്തിലധികം പേരും തങ്ങളുടെ തൊഴിൽ നഷ്ടപ്പെടുമെന്ന കടുത്ത ഉത്കണ്ഠയിലാണ്. ഇത് 2021-നെ അപേക്ഷിച്ച് വലിയൊരു വർദ്ധനവാണ് കാണിക്കുന്നത്.
ഈ ഭയം എത്രത്തോളം ആഴത്തിലുള്ളതാണെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നതാണ് മെർസറിന്റെ പുതിയ പഠനം. ലോകത്തെ 63 ശതമാനം ജീവനക്കാരും തങ്ങളുടെ ഡിജിറ്റൽ കഴിവുകൾ വർദ്ധിപ്പിക്കാനായി 10 ശതമാനം ശമ്പള വർദ്ധനവ് വേണ്ടെന്ന് വയ്ക്കാൻ പോലും തയ്യാറാണ്. അതായത് കയ്യിൽ കിട്ടുന്ന പണത്തേക്കാൾ കൂടുതൽ ഇന്ന് മനുഷ്യൻ ഭയപ്പെടുന്നത് അറിവില്ലായ്മയെയും അതുകാരണം തൊഴിൽ വിപണിയിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കപ്പെടുന്നതിനെയുമാണ്.
ആന്ത്രോപിക് സിഇഒ ഡാരിയോ അമോഡി നൽകിയ മുന്നറിയിപ്പ് പ്രകാരം അടുത്ത അഞ്ച് വർഷത്തിനുള്ളിൽ പകുതിയോളം എൻട്രി ലെവൽ വൈറ്റ് കോളർ ജോലികളും എഐ ഏറ്റെടുത്തേക്കാം. എന്നാൽ ഇത്രയേറെ ഭീതി നിലനിൽക്കുമ്പോഴും യഥാർത്ഥത്തിൽ എഐ ഒരു വൻ തരംഗമായല്ല മറിച്ച് പതുക്കെ ഉയരുന്ന ഒരു വേലിയേറ്റം പോലെയാണ് തൊഴിലിടങ്ങളിൽ പടരുന്നത്. ഗോൾഡ്മാൻ സാക്സിന്റെ കണക്കുകൾ പ്രകാരം, അമേരിക്കയിൽ നിലവിൽ 19 ശതമാനം സ്ഥാപനങ്ങൾ മാത്രമാണ് പൂർണ്ണമായി ദത്തെടുത്തിട്ടുള്ളത്.
എഐ നിലവിൽ ജോലികളെ പൂർണ്ണമായി മാറ്റിസ്ഥാപിക്കുകയല്ല, മറിച്ച് നിലവിലുള്ള ജോലികൾ വേഗത്തിലാക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. ഇമെയിലുകൾ ഡ്രാഫ്റ്റ് ചെയ്യാനും പ്രസന്റേഷനുകൾ തയ്യാറാക്കാനും വിവരങ്ങൾ സംഗ്രഹിക്കാനും എഐ സഹായിക്കുന്നതിലൂടെ ഉൽപ്പാദനക്ഷമതയിൽ ശരാശരി 23% മുതൽ 33% വരെ വർദ്ധനവ് രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ ഈ വേഗത മാത്രം പോരാ, ഒരു കമ്പനിയുടെ വരുമാനത്തിലോ പ്രവർത്തനരീതിയിലോ മൗലികമായ മാറ്റം വരുമ്പോഴേ ഇത് പൂർണ്ണമായ ഒരു വിപ്ലവമാകൂ.
ജീവനക്കാർ ഇത്രയേറെ ഉത്കണ്ഠ അനുഭവിക്കുമ്പോഴും കമ്പനികൾ അവർക്ക് ആവശ്യമായ പിന്തുണ നൽകുന്നില്ല എന്നതാണ് 2026-ലെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രതിസന്ധി. ജെ.എഫ്.എഫിന്റെ ഗവേഷണ പ്രകാരം മൂന്നിലൊന്ന് ജീവനക്കാർക്ക് മാത്രമാണ് കൃത്യമായ മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശങ്ങൾ ലഭിക്കുന്നത്. 2024-നെ അപേക്ഷിച്ച് എഐ പരിശീലനം നൽകുന്ന സ്ഥാപനങ്ങളുടെ എണ്ണത്തിൽ 10 ശതമാനം കുറവാണ് രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്.
ഭാവി തൊഴിൽ വിദഗ്ദ്ധൻ റാവിൻ ജെസുതാസൻ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നത് പോലെ, ജീവനക്കാർക്ക് ഒരു എഐടൂളിലേക്കോ ചാറ്റ് ജിപിടി-യിലേക്കോ പ്രവേശനം നൽകുന്നത് കൊണ്ട് മാത്രം കാര്യമില്ല. അതൊരു പുതിയ സംസ്കാരമായി വളർത്തണം. മുതിർന്ന തൊഴിലാളികളിൽ ഈ ഭയം കൂടുതലായി കാണപ്പെടുന്നുണ്ട്. ഇവിടെയാണ് “റിവേഴ്സ് മെന്ററിംഗ്” എന്ന ആശയത്തിന്റെ പ്രസക്തി. സാങ്കേതികവിദ്യയിൽ പിന്നിലായ മുതിർന്ന ജീവനക്കാരും പുതിയ കാലത്തെ അറിവുകളുള്ള യുവ ജീവനക്കാരും തമ്മിലുള്ള സഹകരണം ഈ അന്തരം കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കും.
ലോകം എഐ-യുടെ ഭീതിയിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ തന്നെയാണ് ജിയോപൊളിറ്റിക്കൽ സമ്മർദ്ദങ്ങളും വർദ്ധിക്കുന്നത്. ഒരു വശത്ത് സൈനിക നീക്കങ്ങളും രാഷ്ട്രീയ ചർച്ചകളും ലോകത്തെ മുൾമുനയിൽ നിർത്തുമ്പോൾ, മറുവശത്ത് നിശബ്ദമായ ഒരു സാങ്കേതിക യുദ്ധമാണ് നടക്കുന്നത്. ഐ.ടി മേഖലയിലെ ‘വിസ ക്ഷീണവും’ റിവേഴ്സ് മൈഗ്രേഷനും തൊഴിൽ വിപണിയെ കൂടുതൽ സങ്കീർണ്ണമാക്കുന്നു. ഡിജിറ്റൽ കഴിവുകൾ ആർജ്ജിക്കാത്ത പക്ഷം ലോകത്തിന്റെ ഏത് കോണിലായാലും തങ്ങൾ പിന്തള്ളപ്പെടും എന്ന തിരിച്ചറിവ് തൊഴിലാളികളെ കടുത്ത സമ്മർദ്ദത്തിലാക്കുന്നു.
ഫോബോയെ എങ്ങനെ മറികടക്കാം? ഇതിനുള്ള ഉത്തരം വിഭവങ്ങളിലോ പണത്തിലോ അല്ല, മറിച്ച് വ്യക്തിപരമായ മനോഭാവത്തിലാണ്. “നമ്മൾ ഓരോരുത്തരും ജിജ്ഞാസുക്കളായിരിക്കാൻ നമ്മെത്തന്നെ നിർബന്ധിക്കണം,” എന്ന് വിദഗ്ദ്ധർ പറയുന്നു. കമ്പനികൾക്ക് സൗകര്യങ്ങൾ ഒരുക്കാം, പക്ഷേ മാറ്റത്തിനുള്ള യഥാർത്ഥ പ്രേരണ ഓരോ വ്യക്തിയിൽ നിന്നും ഉണ്ടാകണം.
എഐ-യെ ഒരു ശത്രുവായി കാണാതെ, അതിനെ ഒരു ഉപകരണമായി കാണാൻ ശീലിക്കുകയാണ് ഏക പോംവഴി. ആർട്ടിഫിഷ്യൽ ഇന്റലിജൻസിന് ചെയ്യാൻ കഴിയാത്ത ‘ഹ്യൂമൻ സ്കിൽസ്’ അതായത് സഹാനുഭൂതി, ധാർമ്മികമായ തീരുമാനമെടുക്കൽ, സങ്കീർണ്ണമായ പ്രശ്നപരിഹാരങ്ങൾ എന്നിവയിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുക. ടെക്സ്റ്റ് അധിഷ്ഠിത ജോലികൾ 2029-ഓടെ 95 ശതമാനം വിജയനിരക്കിൽ എഐ പൂർത്തിയാക്കിയേക്കാം, എന്നാൽ മനുഷ്യർക്കിടയിലെ ബന്ധങ്ങളും തന്ത്രപരമായ ചിന്തകളും ഇന്നും യന്ത്രങ്ങൾക്ക് അപ്രാപ്യമാണ്.
2026 ഏപ്രിലിലെ ഈ അന്തരീക്ഷം നമ്മോട് പറയുന്നത് ഒന്നേയുള്ളൂ എഐ ഇവിടെയുണ്ട്, അത് ഇനിയും വളരും. നമ്മൾ അതിനെ മാറ്റിസ്ഥാപിക്കാൻ അനുവദിക്കണമോ അതോ അതിനെ ഉപയോഗിച്ച് നമ്മുടെ കഴിവുകൾ വർദ്ധിപ്പിക്കണമോ എന്നത് നമ്മുടെ തീരുമാനമാണ്. ഹോർമുസ് കടലിടുക്കിലെ തിരമാലകളായാലും നമ്മുടെ ഓഫീസിലെ കമ്പ്യൂട്ടർ സ്ക്രീനുകളായാലും മാറ്റം അനിവാര്യമാണ്. അറിവ് നേടാനുള്ള ജിജ്ഞാസയും പുതിയതിനെ ഉൾക്കൊള്ളാനുള്ള മനസ്സുമാണ് നാളത്തെ ലോകത്ത് നമ്മുടെ ഏറ്റവും വലിയ അതിജീവന മന്ത്രം.
NB: ഈ വാർത്തയിൽ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്ന ചിത്രം പ്രതീകാത്മകമാണ്. (Generated by AI)
The post യന്ത്രങ്ങൾക്കിടയിലെ മനുഷ്യൻ; എഫ്ഓബിഓ എന്ന പുതിയ തൊഴിൽ പകർച്ചവ്യാധിയും മാറുന്ന ലോകക്രമവും appeared first on Express Kerala.
