ഇറാനെ തളയ്ക്കാൻ നോക്കിയ പാശ്ചാത്യർക്ക് പിണഞ്ഞ അമളി; പുതിയ സഖ്യം ലോകത്തെ മാറ്റിമറിക്കുന്നു

മധ്യപൗരസ്ത്യത്തിലെ ശക്തിസമവാക്യങ്ങൾ വീണ്ടും വേഗത്തിൽ മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ശ്രദ്ധ നേടുന്ന പുതിയ ചോദ്യം ഇതാണ് റഷ്യയും ചൈനയും എന്തുകൊണ്ടാണ് ഇറാൻനെ ചുറ്റിപ്പറ്റി കൂടുതൽ സജീവമാകുന്നത്? ഇത് വെറും മൂന്ന് രാജ്യങ്ങളുടെ കൂട്ടുകെട്ടല്ല, പാശ്ചാത്യ ആധിപത്യത്തിനെതിരെ രൂപംകൊള്ളുന്ന പുതിയ ലോകക്രമത്തിന്റെ സൂചനയാണെന്ന് പല വിശകലനക്കാരും ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. അമേരിക്കൻ ഉപരോധങ്ങൾ, സൈനിക സമ്മർദ്ദം, നയതന്ത്ര ഒറ്റപ്പെടുത്തൽ ശ്രമങ്ങൾ എന്നിവക്കിടയിലും ഇറാൻ തകർന്നില്ല. മറിച്ച് പുതിയ പങ്കാളിത്തങ്ങൾ വഴി സ്വയം ശക്തിപ്പെടുത്താൻ ശ്രമിച്ചു. ഇപ്പോൾ അതിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ തെളിവായി റഷ്യയും ചൈനയും മുന്നോട്ട് വരുന്നതാണ് ലോകം കാണുന്നത്. പാശ്ചാത്യ ശക്തികൾ “ഭീഷണി” എന്ന് വിളിക്കുന്ന കാര്യത്തെ, ഇറാനെ പിന്തുണക്കുന്നവർ “സുരക്ഷാ സ്വയംപര്യാപ്തത” എന്നാണ് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഈ പുതിയ നീക്കങ്ങൾ ലോക രാഷ്ട്രീയത്തിൽ വലിയ അർത്ഥം നേടുന്നു.

ഇറാനെതിരായ സമ്മർദ്ദം കൂടിയതോടെ റഷ്യയും ചൈനയും ഇറാനുമായി കൂടുതൽ അടുക്കുന്നു എന്ന റിപ്പോർട്ടുകളാണ് പുറത്തുവരുന്നത്. ഉപഗ്രഹ ചിത്രങ്ങൾ, രഹസ്യാന്വേഷണ വിവരങ്ങൾ, സാങ്കേതിക സഹായം, പ്രതിരോധ ഉപകരണങ്ങൾ, സാമ്പത്തിക സഹകരണം തുടങ്ങി വിവിധ മേഖലകളിൽ ഈ ബന്ധം ശക്തമാകുന്നതായി വിലയിരുത്തപ്പെടുന്നു. പാശ്ചാത്യ രാജ്യങ്ങൾക്ക് ഇത് ആശങ്കയായാലും, ഇറാന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ ഇത് സ്വാഭാവികമാണ്. ഒരു രാജ്യം സ്ഥിരമായി ഉപരോധിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, ബാങ്കിംഗ് സംവിധാനങ്ങളിൽ നിന്ന് വേർതിരിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, പ്രതിരോധ ആവശ്യങ്ങൾ പോലും തടയപ്പെടുമ്പോൾ, അത് പുതിയ പങ്കാളികളെ തേടുന്നത് അനിവാര്യമാണ്. അതിനാൽ റഷ്യയും ചൈനയും നൽകുന്ന പിന്തുണയെ ഇറാനിൽ പലരും “ജീവൻരേഖ” എന്ന നിലയിലാണ് കാണുന്നത്.

Also Read: ഉപരോധം പിൻവലിക്കില്ലെങ്കിൽ ഹോർമുസ് അടയ്ക്കും; ട്രംപിന് ഗാലിബാഫിന്റെ തീപാറുന്ന സന്ദേശം

റഷ്യയുടെ പങ്ക് പ്രത്യേകിച്ച് സൈനിക-സാങ്കേതിക മേഖലയിലാണ് ശ്രദ്ധേയമാകുന്നത്. ഉപഗ്രഹ നിരീക്ഷണം, മിസൈൽ മുന്നറിയിപ്പ് സംവിധാനങ്ങൾ, പ്രാദേശിക സൈനിക നീക്കങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരങ്ങൾ, ഇലക്ട്രോണിക് യുദ്ധ പരിചയങ്ങൾ, ഡ്രോൺ സാങ്കേതിക വിദ്യയിലെ പുരോഗതികൾ എന്നിവയിൽ മോസ്കോയുടെ അനുഭവം ഇറാനിന് പ്രയോജനപ്പെടുന്നു എന്നാണ് വിലയിരുത്തൽ. ഉക്രൈൻ യുദ്ധത്തിലൂടെ റഷ്യ യുദ്ധഭൂമിയിലെ പുതിയ രീതികൾ പരീക്ഷിച്ചു. ജാമിംഗ് സാഹചര്യങ്ങളിൽ ഡ്രോൺ നിയന്ത്രണം, കുറഞ്ഞ ചെലവിൽ വലിയ തോതിൽ നിർമ്മാണം, ആക്രമണശേഷി വർധിപ്പിക്കുന്ന ലളിത സാങ്കേതിക മാറ്റങ്ങൾ തുടങ്ങിയവ അതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. ഇതിൽ നിന്ന് പഠിക്കാൻ ഇറാൻ താൽപര്യം കാണിക്കുന്നത് സ്വാഭാവികമാണ്. കാരണം പതിറ്റാണ്ടുകളായി ഉപരോധം നേരിട്ടിട്ടും ആഭ്യന്തര പ്രതിരോധ വ്യവസായം നിർമ്മിച്ച രാജ്യമാണ് ഇറാൻ. പുറത്തുനിന്നുള്ള പരിജ്ഞാനം ലഭിക്കുമ്പോൾ അതിനെ ആഭ്യന്തര ഉൽപാദനവുമായി ചേർക്കാനുള്ള കഴിവും അവർക്കുണ്ട്.

പ്രത്യേകിച്ച് വായു പ്രതിരോധ സംവിധാനങ്ങളിലാണ് കൂടുതൽ ശ്രദ്ധ. S-300 പോലുള്ള സംവിധാനങ്ങളും ഇറാന്റെ ആഭ്യന്തരമായി വികസിപ്പിച്ച ബാവർ-373 പോലുള്ള പ്ലാറ്റ്ഫോമുകളും ഒരുമിച്ച് പ്രവർത്തിപ്പിക്കുന്ന ലേയേർഡ് ഡിഫെൻസ് നെറ്റ്‌വർക്ക് രൂപപ്പെടുത്തുക എന്നതാണ് ലക്ഷ്യമെന്ന് റിപ്പോർട്ടുകൾ പറയുന്നു. ഇത് പുതിയ ആയുധങ്ങൾ വാങ്ങുന്നതിനെക്കാൾ വലുതാണ്. കാരണം ഇറാന്റെ ആവശ്യകത വെറും ഉപകരണങ്ങൾ അല്ല സമഗ്ര പ്രതിരോധ ഘടനയാണ്. ആണവ കേന്ദ്രങ്ങൾ, സൈനിക താവളങ്ങൾ, തുറമുഖങ്ങൾ, നിർണായക അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങൾ എന്നിവ സംരക്ഷിക്കാൻ പല തലങ്ങളിലുള്ള പ്രതിരോധം ആവശ്യമാണ്. അതിനാൽ റഷ്യൻ സാങ്കേതിക പരിചയം ഇറാനിന് വലിയ സഹായമാകും.

ചൈനയുടെ പങ്ക് വ്യത്യസ്തമാണ്. ചൈന നേരിട്ട് സൈനിക സഖ്യത്തിന്റെ ഭാഷ സംസാരിക്കാറില്ല. എന്നാൽ സാമ്പത്തിക, സാങ്കേതിക, വ്യവസായ തലങ്ങളിൽ ചൈനയുടെ സ്വാധീനം വലുതാണ്. ഉപഗ്രഹ സേവനങ്ങൾ, ഇലക്ട്രോണിക് ഘടകങ്ങൾ, വ്യാവസായിക ഉപകരണങ്ങൾ, ഇരട്ട ഉപയോഗ സാധനങ്ങൾ, ഊർജ്ജ വ്യാപാരം, ഉപരോധങ്ങളെ മറികടക്കുന്ന സാമ്പത്തിക വഴികൾ എന്നിവയിൽ ചൈന ഇറാനിന് നിർണായക പങ്കാളിയാണ്. ലോകത്തിലെ വലിയ എണ്ണ ഉപഭോക്താക്കളിലൊന്നായ ചൈനയ്ക്ക് മധ്യപൗരസ്ത്യ സ്ഥിരത അനിവാര്യമാണ്. അതേസമയം അമേരിക്കൻ സ്വാധീനം കുറയുന്ന ഒരു ബഹുകേന്ദ്ര ലോകം ബെയ്ജിംഗിന്റെ ദീർഘകാല താൽപര്യവുമാണ്. അതിനാൽ ഇറാനുമായുള്ള ബന്ധം ചൈനയ്ക്ക് വെറും വ്യാപാരമല്ല തന്ത്രപരമായ നിക്ഷേപവുമാണ്.

പരസ്പര താൽപര്യങ്ങളാണ് ഈ ബന്ധത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം. ഇറാൻ നൽകുന്നത് ഭൂമിശാസ്ത്ര ആക്സസ്, തെക്കൻ വ്യാപാര പാതകൾ, ഊർജ്ജ വിഭവങ്ങൾ, പാശ്ചാത്യ ഉപരോധങ്ങളെ ചെറുക്കുന്ന സാമ്പത്തിക പരീക്ഷണങ്ങൾ, പ്രാദേശിക സ്വാധീന ശൃംഖലകൾ എന്നിവയാണ്. മറുവശത്ത് റഷ്യയും ചൈനയും നൽകുന്നത് സാങ്കേതിക വിദ്യ, വിപണി, നയതന്ത്ര പിന്തുണ, അന്താരാഷ്ട്ര വേദികളിലെ ബാലൻസ് എന്നിവയാണ്. അതിനാൽ ഈ കൂട്ടുകെട്ട് ആശയപരമല്ല പ്രായോഗികമാണ്.

ഇറാനെ പിന്തുണക്കുന്നവർ പറയുന്ന മറ്റൊരു പ്രധാന വാദമുണ്ട്. പാശ്ചാത്യ രാജ്യങ്ങൾ പല പതിറ്റാണ്ടുകളായി മധ്യപൗരസ്ത്യത്തിൽ സ്വന്തം താൽപര്യങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് സഖ്യങ്ങൾ നിർമ്മിച്ചു. എന്നാൽ ഇറാൻ പുതിയ പങ്കാളിത്തങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുമ്പോൾ അതിനെ “അപകടകരം” എന്ന് വിളിക്കുന്നത് ഇരട്ടത്താപ്പാണ്. ഓരോ രാജ്യത്തിനും സ്വന്തം സുരക്ഷാ പങ്കാളികളെ തിരഞ്ഞെടുക്കാനുള്ള അവകാശമുണ്ട്. ഉപരോധം നേരിടുന്ന രാജ്യങ്ങൾ പരസ്പരം സഹകരിക്കുന്നത് അന്യായമല്ല മറിച്ച് പ്രതിരോധ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ സ്വാഭാവിക രൂപമാണ്. ഈ കാഴ്ചപ്പാടിൽ നോക്കുമ്പോൾ റഷ്യ-ചൈന-ഇറാൻ ബന്ധം പുതിയ ശക്തിസമവാക്യത്തിന്റെ ഉദയമാണ്.

അതേസമയം ഈ ബന്ധം പ്രദേശിക രാജ്യങ്ങൾക്കും വെല്ലുവിളിയാണ്. സൗദി അറേബ്യ, യുഎഇ, ഇസ്രയേൽ തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങൾ ഇതിനോട് എങ്ങനെ പ്രതികരിക്കും എന്നത് നിർണായകമാണ്. അമേരിക്കയുടെ പരമ്പരാഗത സുരക്ഷാ ചട്ടക്കൂട് ഒരു വശത്ത്, പുതിയ ബഹുകേന്ദ്ര ബന്ധങ്ങൾ മറുവശത്ത് ഇതിന്റെ ഇടയിൽ മധ്യപൗരസ്ത്യം പുതിയ യുഗത്തിലേക്ക് കടക്കുകയാണ്.

Also Read: ലോകത്തിന്റെ ഇന്ധന ഞരമ്പിൽ ‘ടൈം ബോംബ്’; ഹോർമുസിൽ ഇറാന്റെ മൈൻ കുടുക്കിൽ അമേരിക്ക

ഇപ്പോൾ നടക്കുന്ന പ്രധാന വിഷയം ഒറ്റവാചകത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ ഇത് തന്നെയാണ് ഇറാനെ ഒറ്റപ്പെടുത്താനുള്ള ശ്രമങ്ങൾ, ഇറാനെ കൂടുതൽ ശക്തമായ പങ്കാളിത്തങ്ങളിലേക്ക് തള്ളിയിട്ടുണ്ടോ? സംഭവവികാസങ്ങൾ അതേ ദിശയിലാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ഉപരോധം കൊണ്ട് തളരാതെ, പുതിയ സാമ്പത്തിക വഴികൾ കണ്ടെത്തി, പ്രതിരോധ സാങ്കേതിക വിദ്യ ശക്തിപ്പെടുത്തി, ലോക വേദികളിൽ പിന്തുണ നേടുന്ന ഇറാൻ ഒരു പുതിയ തന്ത്രം പരീക്ഷിക്കുകയാണ്.

ഭാവിയിൽ ഇത് ആഗോള ക്രമത്തെയും സ്വാധീനിക്കും. ഡോളർ കേന്ദ്രീകൃത വ്യാപാരത്തിന് പകരം പുതിയ ഇടപാട് സംവിധാനങ്ങൾ, പാശ്ചാത്യ സഖ്യങ്ങൾക്ക് പകരം പ്രദേശിക കൂട്ടുകെട്ടുകൾ, ഏകധ്രുവ ലോകത്തിന് പകരം ബഹുകേന്ദ്ര ശക്തി ഘടന ഈ എല്ലാം ഇപ്പോൾ പരീക്ഷണഘട്ടത്തിലാണ്. ആ പരീക്ഷണത്തിന്റെ കേന്ദ്രങ്ങളിൽ ഒന്ന് ടെഹ്‌റാനാണ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇന്ന് ഇറാനെ ചുറ്റിപ്പറ്റി നടക്കുന്നത് വെറും പ്രാദേശിക വാർത്തയല്ല നാളെയുടെ ലോക രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ രൂപരേഖയാണ്. റഷ്യയും ചൈനയും ഇറാനോട് അടുക്കുമ്പോൾ, ലോകം പുതിയ കാലഘട്ടത്തിന്റെ വാതിൽക്കൽ നിൽക്കുകയാണ്.

NB: ഈ വാർത്തയിൽ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്ന ചിത്രം പ്രതീകാത്മകമാണ്. (Generated by AI)

The post ഇറാനെ തളയ്ക്കാൻ നോക്കിയ പാശ്ചാത്യർക്ക് പിണഞ്ഞ അമളി; പുതിയ സഖ്യം ലോകത്തെ മാറ്റിമറിക്കുന്നു appeared first on Express Kerala.